“الملک بالرعب و الارهاب! ” این است منطق و شعار و عملکرد حاکمیت آخوندی در ایران و تروریسم و اشاعه ی آن در جهان: بکُش، بترسان و حاکمیت کن!
تروریسم در شکل مدرنش زاده ی خمینی است. او طی سال ۱۳۵۷ با کاربرد شیوه ی ترور و تخریب و ارتکاب جنایت، چهره ی انقلاب ضد سلطنتی مردم ایران را مخدوش و نا زیبا کرد. نمی توان تردید داشت که در جریان قیام مردم و در مسیر تظاهرات و اعتصاب های بر حق قشرهای مختلف جامعه علیه بی عدالتی ها و قانون شکنی های رژیم پیشین، اعوان و انصار خمینی و لومپن های فاقد هر گونه پرنسیپ های انسانی،ترور را به انقلاب زیبای مردم ایران تحمیل کردند.
آتش زدن سینماها، تخریب مغاز ها و محل کار صاحبان بخش خصوصی و غارت آنها، چپاول بانک ها، ویران کردن اداره ها و سازمان های دولتی، همگی و بدون استثناء سرچشمه در خواست جنایتکارانه خمینی و ملایان چسبیده به او داشتند نه در قیام مردم ایران برای پایان دادن به استبداد و استقرار آزادی و دموکراسی . پیروان خمینی اوج اینگونه تروریسم کور را در آخر مرداد پنجاه و هفت با به آتش کشیدن سینما رکس آبادن و سوزاندن بیش چهار صد تن زن و مرد پیر و جوان و کودک به نمایش گذاشتند.
درست از فردای سقوط رژیم پیشین (به علت سلطه ی خمینی به جای حاکمیت مردم، از کار برد مفهوم ” پیروزی انقلاب” پرهیز می کنم)، خمینی نه مبتنی بر تحبیب دل های مردم ایران و اتکاء به قانون های پذیرفته شده ی بین المللی، بلکه بر اساس اشاعه ی ترور در داخل و خارج از کشور، به تحکیم پایه های حاکمیتش پرداخت. ماجراهای ترورهای داخلی و کشتار ده ها هزار تن از مردم آزادخواه ایران را نمی توان در صدها کتاب و هزاران گزارش محدود بیان کرد. ترور هائی که از همان هفته های اول چیرگی خمینی و با حمله وحشیانه به تظاهرات آرام زنان در چهاردهم اسفند پنجاه و هفت با شعار خمینی خواسته ی ” یا روسری یا توسری” آغاز شدند و با کشتارهای کم نظیرمردم تا همین امروز ادامه دارند.
http://bit.ly/2azUq50
